Inmiddels zijn we weer veilig in Nederland aangekomen en verblijven we alweer bijna twee weken bij mijn schoonouders. De tijd gaat snel. De eerste week is het nog wennen. Zo loop je nog in Dubai te winkelen en zo sta je weer op het schoolplein van basisschool De Kreek om je kinderen op te halen. Wel onwerkelijk allemaal maar ook weer heerlijk om terug te zijn. We werden hartelijk ontvangen op de oude basisschool. Jeffrey zit in de klas bij al zijn oude vriendjes. Dat is heel fijn natuurlijk en hij zat dan ook met een big smile in de schoolbanken. Djessy is door de boog vanuit groep 2 naar groep 3 gelopen en kent ook nog een paar kindjes uit haar oude klas. Ook zij zat met een big smile in de klas. Inmiddes zitten we alweer in onze tweede week in Nederland en zijn we alweer aardig gewend. Ik ben op mijn werk langsgeweest en ook daar werd ik hartelijk ontvangen. Gelijk met de directeur mijn functie besproken en ik heb echt zin om er tegenaan te gaan!! Nog 6 dagen en dan voegt Rob zich ook bij ons om vervolgens met elkaar twee weken op vakantie te gaan. En na de vakantie????  Jaaaaaaa, dan we gaan ons hondje ophalen. Die is inmiddels ook gekocht en verblijft nu nog bij zijn oude bazin en moeder en zusje. Het is een Cavalier King Charles hondje geworden. Waarom die?? Ik was op zoek naar een kleine hond maar zeker geen klein, druk keffertje. De Cavalier staat bekend om zijn rust en geduld, is verder heel makkelijk en kindvriendelijk maar wel speels en sportief. Nou beter kunnen we niet hebben, vandaar die keuze. En het is een schatje, echt om op te vreten. Hij is nu 10 weken oud en over drie weken gaan we hem dus halen. Zijn naam is "Teiger". Binnenkort volgen de foto’s!!

De 1 na laatste avond in Dubai. Voor een groot deel zijn de koffers gepakt. Morgen nog de laatste dingetjes regelen en dan is het echt zover. De laatste tijd heb ik regelmatig de vragen gekregen "heb je er spijt van dat je naar Dubai bent gegaan?" of " Vind je het niet jammer dat het zo gelopen is?" Op vraag 1 kan ik volmondig "Nee" zeggen, ook al is het anders gelopen dan we hadden gedacht. We hebben zoveel leuke dingen meegemaakt, zoveel ervaringen opgedaan, inderdaad Ger, we komen hier wijzer en sterker uit. Het is een avontuur en een uitdaging geweest en ik durf te zeggen dat we er ons heel goed doorheen hebben geslagen! Op vraag 2 is het antwoord aan de ene kant "Ja" aan de andere kant heb ik toch ook weer veel zin om terug te keren naar Nederland en weer de dingen te gaan doen die ik altijd met veel plezier heb gedaan. Door een jaar heel wat anders te doen en ergens anders te leven, waardeer je de dingen weer die eigenlijk zo gewoon waren geworden en dat is ook weer fijn. Verder ben ik altijd van mening dat wanneer je het al over "spijt" wil hebben, je beter spijt kunt hebben van de dingen die je hebt gedaan dan spijt hebben van de dingen die je niet hebt gedaan. En zoals de kop al zegt, ik huil niet dat het avontuur voorbij is, ik lach dat ik dit heb mee mogen maken!!! Dus voor de mensen die het plan hebben om ook zo’n stap te gaan zetten (en die zijn er best veel gezien de mailtjes die ik hierover ontvang), doen!!! Zorg alleen dat je niet alle schepen achter je verbrand en win genoeg informatie in over het reilen en zeilen in het land waar je naar toe gaat t.a.v. huisvesting en scholen etc. Mochten de dingen toch heel anders lopen dan verwacht, heb je altijd de mogelijkheid om terug te keren! Verder is het avontuur voor ons nog niet helemaal afgelopen. Rob blijft nog hier en we gaan weer een nieuwe levensstijl krijgen. Ook hier is de vraag of het allemaal wel zo gaat werken. We komen daar pas achter door het uit te proberen en werkt het niet dan zullen we onze levensstijl weer aan moeten passen. Een eerste beslissing is al genomen. We krijgen gezinsuitbreiding!!!! We nemen een hondje. Een hondje moet zogezegd Rob gaan vervangen in de weken dat hij er niet is, qua gezelligheid dan!! Het is iets waar we al lang over hebben nagedacht maar toch iedere keer maar niet gedaan en nu is het een goed moment. We gaan toch weer helemaal opnieuw beginnen dus een hondje kan er ook wel bij. De kinderen en ik kunnen niet wachten tot het zover is!!

We zijn nu echt aan het aftellen en bezig met het doorbrengen van onze laatste dagen in Dubai. Aan de ene kant vreemd en aan de andere kant is het ook goed zo. Voor de kinderen en mij mag het zover al zijn nu. Zoals ik al eerder schreef is het weer niet aangenaam meer en is het te warm om buiten te zijn. De temperaturen zijn hoog (vaak boven de 40 graden) maar het ergste is de hoge luchtvochtigheid. Afgelopen dagen hebben we veel afscheidsetentjes gehad. We wilde eigenlijk een bbq organiseren voor iedereen die we hier hebben leren kennen en waar we een gezellige tijd mee hebben gehad maar gezien onze situatie zag ik dat ook weer niet zitten (Sorry luitjes maar jullie begrijpen het vast wel). Het huis is heel klein en we hebben niet genoeg spullen enz. Zo leven we eigenlijk al heel het jaar en wat dat betreft ben ik blij dat daar een eind aan komt. Straks hebben we weer de ruimte en de spullen om iedereen uit te nodigen en gewoon lekker thuis te zijn. Aan de andere kant zal ik ook weer veel uit Dubai missen. We hebben hier toch een leuke groep mensen leren kennen en het is niet meer vanzelfsprekend dat ik die regelmatig zie. Dat is weer het nadeel maar aan de andere kant komen we hier ook wel weer eens terug en zullen we elkaar weer zien. Sommige zie ik zelfs in Nederland weer, de eerste afspraken staan al. Het is toch bijzonder wat je met elkaar hier hebt meegemaakt en dat alleen schept al een band. Op de valreep komt mijn vriendin Marieke nog even langs en dat wordt weer een leuke dag. Heerlijk om met een vriendin uit Nederland hier te zijn en ouderwets te kunnen kletsen en natuurlijk Dubai te laten zien.

En daar is tie dan, wat is het snel gegaan, alweer de laatste schooldag op de DAA. Het is maar een halve dag en de klassen hebben tussen 11.00 en 12.00 uur een classparty, waarbij de ouders zijn uitgenodigd. Ouders hebben allemaal wat lekkers aangeleverd en de klasse-ouders hebben wat spelletjes bedacht. Zo wordt het jaar feestlijk afgesloten. Vreemd weer, het lijkt nog maar zo kort geleden dat we afscheid namen op basisschool De Kreek en nu staan we daar weer afscheid te nemen op school. De kinderen hebben het fantastisch gedaan op school, ze zijn alletwee over naar de volgende groep en zowel hun amerikaanse rapport als het rapport van de nederlandse school ziet er heel mooi uit. We zijn dan ook heel trots op die spruiten van ons. Als ouders kun je natuurlijk wel hele mooie plannen bedenken maar als de kinderen daar niet aan meewerken of doodgewoon de veranderingen niet aan kunnen dan heb je toch een probleem. Gelukkig is dat allemaal heel goed gegaan en hoewel ze nu ook weer veel zin hebben om terug te keren naar Nederland hebben ze een heel mooi jaar achter de rug. Ook zij zijn een ervaring rijker, hebben in een jaar goed engels leren spreken en hebben ook ervaren hoe het gaat in een ander land. Het afscheid nemen op school viel minder zwaar dan in Nederland. Op deze school is het ook de normaalste zaak van de wereld dat er kinderen vertrekken en we zijn dan ook niet de enigste. Dat maakt het allemaal wat makkelijker. Hieronder de laatste foto’s van de DAA. De kinderen hebben beiden ook een jaarboek van de school. Dit is gebruikelijk op een amerikaanse school om van alle activiteiten en klassen foto’s te maken en dit te verwerken in een jaarboek. Zo heb je een mooie herinnering aan dat schooljaar.

De klas van Djessy

Djessy neemt haar rapport in ontvangst en een cadootje van de juf.

Mama wil nog een laatste foto met miss Jennifer maar Djessy heeft er genoeg van, koppig zegt ze nee, zelfs miss Jennifer kan haar niet overhalen.

Jeffrey’s klas

De juffen krijgen een bedankje.

En dan voor de laatste keer voor de school, goodbye DAA!

De laatste weken in Dubai staan in het teken van afscheid nemen. We zijn ontzettend druk met afscheidsetentjes, verjaardagen, afscheidsfeestjes, recepties enz. Zo ook bij Rick en Lene. Lene is van "ons clubje" de eerste die Dubai voor de zomer gaat verlaten. Over drie maanden keert ze weer terug dus dat is een hele lange periode. Bijna iedereen gaat de hitte ontvluchten binnenkort en verlaat Dubai voor zo’n maand of twee. Wat de vrouwen en kinderen betreft dan, de mannen moeten werken en sluiten meestal voor een week of drie aan bij hun gezin. Rick en Lene hadden erg hun best gedaan op een uitgebreid dinner en het was dan ook heerlijk. Samen met Rick zijn baas en partner hadden we een gezellige avond. Gelukkig hoeven we ze niet al te lang te missen want ze "wonen" ook nog gewoon in Bergen op Zoom.

Voor de laatste keer!

Rick en Antonio in de keuken. Naast Lene blijkt ook Rick een uitstekende Kok te zijn. "petje af hoor Rick!"

Dit is 1 van de resultaten, eendeborstfillet in sinaasappelsaus.

Het was alweer een tijdje geleden maar afgelopen donderdagavond hebben we weer eens een "lady’s night" gehad. Wij vrouwen vonden n.l. dat we ook wel weer eens recht hadden op een avondje stappen. Onze mannen maken lange dagen en komen door hun werk op de meest leuke plekjes en wij moeten dat allemaal maar aanhoren. Dus vandaar dat de "lady’s night" is geintroduceerd. Een week of drie geleden al gepland en toen het uiteindelijk zover was bleken we niet zo veel zin te hebben als voorheen. Einde van de week, begin van het weekend. Zullen we maar gewoon lekker thuis blijven bij het gezin? Nee, we gaan toch!! En dan wordt het altijd gezellig. Als je er heel veel zin in hebt valt het vaak tegen en als je jezelf over de drempel heen moet tillen wordt het meestal reuzegezellig. Zo ging het dus ook deze keer. Eerst naar een trendy-bar in het Madinat, lekker wijntje, pilsje met wat lekkere hapjes en daarna naar een salsabar waar een live-band uit cuba speelde. Lene wist te vertellen dat ze hier wel hele lekkere margarita’s hadden. Die moesten worden uitgeprobeerd. Ze zagen eruit als een lekkere vruchtencocktail maar er bleken dus 5 verschillende soorten rum in te zitten. Ach ja, daar ga je goed van dansen!!  Lekker de salsa gedanst en uiteindelijk werden we om 02.00 uur naar buiten geveegd. Hieronder wat foto’s.

Eerst rustig kletsen met een pilsje en wat hapjes.

Daarna margarita’s proeven!

Lene en Wietske lussen er nog wel 1!

En het maar uitleggen!

en maar dansen!

Samen met Helga, de andere nederlandse moeder uit Djessy’s klas heb ik een etentje geregeld voor alle moeders uit Djessy’s klas. We hoorde dit van weer een andere moeder en wij dachten, dat kunnen wij ook wel eens doen! Eerst een mooi hotel uitzoeken, nou die zijn er genoeg in Dubai. Van te voren even keuren natuurlijk of het echt wel leuk is! Helga en ik gingen ‘s ochtends direct na het wegbrengen van de kinderen naar het Jumeirah Beachhotel. Kunnen we gelijk even een ontbijtje meepikken daar. Dat hebben we dus ook gedaan en dat was heerlijk, aan zee met uitzicht op the Burj El Arab!!!  Alle ouders en leraressen even mailen of ze dit ook wel zagen zitten en de meeste vonden het "a great idea!" De gezinnen komen uit verschillende landen over de hele wereld zoals; Amerika, Australie, Canada, Duitsland, Venezuela, Italie, Irak, Afganistan, Marokko. Je hebt dus een gevarieerd gezelschap wat het extra leuk maakt. De meeste zijn wel echte expatdames die gewend zijn om iedere vier jaar ergens anders te wonen compleet met  een vaste hulp in de huishouding "maid" en chauffeur "driver". Zowel Helga als ik zijn dat helemaal niet gewend en Djessy’s juf, een echte australische, ook niet. Als je ze dan hoort praten over hun personeel en de manier hoe je die op moet voeden, dan moesten wij toch wel lachen, wat een verschil in cultuur, maar het is natuurlijk maar net wat je gewend bent. Inmiddels heb ik wel geleerd dat wij als europese vrouwen heel zelfstandig en onafhankelijk zijn. Bij ons is het heel normaal om een baan te hebben, zelf je kinderen op te voeden, (grotendeels) zelf het huishouden doen en ga zo maar door. Bij ons hoor je ook iedereen praten van "druk, druk, druk en stressen, stressen, stressen. Dat is dus wel het grootste verschil met de vrouwen hier. Een van mijn voornemens als ik weer terug ga naar Nederland is om toch maar iemand te zoeken die een paar uurtjes per week komt poetsen, minder te stressen en voor de rest hetzelfde te blijven zoals ik ben, wij kunnen immers toch alles zelfs!!!

Tijdens het ontbijtje uitzicht op The Burj El Arab.

Jumeirah Beachhotel

Een gevarieerd gezelschap met links van mij "Miss Jennifer" (Djessy’s juf)

Hoezo???? De kogel is door de kerk. Voor vele van jullie klinkt dit misschien wel bekend in de oren en die zullen gedacht hebben "wanneer schrijft ze er eens over op de web-log" en een aantal onder jullie zal niet begrijpen wat ik hiermee bedoel. We hebben de knoop doorgehakt. Al heel lang speelt de vraag; blijven we in Dubai of keren we terug naar Nederland. Om heel eerlijk te zijn had ik begin februari voor mezelf al de knoop doorgehakt en besloten om terug te keren in de zomer. De reden hiervan is dat we geen vaste woonstek hebben hier en het vooruitzicht hierop is nog ver weg. Het verhuizen ben ik meer dan beu. Al in februari had ik een aantal mensen hiervan op de hoogte gebracht. In maart/april begon ik weer te twijfelen. Toen had ik dus het idee dat we tot de zomer in 1 en hetzelfde huis konden blijven wonen en toen kwam de rust. De kinderen hebben het prima naar hun zin op school. Jeffrey wilde in principe liever in Dubai blijven dan terug naar Nederland en Rob zijn bedrijf kreeg eindelijk wat vorm. Wat nog ontbrak was dus het huis. Rob zijn lokale partner die dus in principe overal voor zou zorgen, zou het wel regelen!!! Toen was er dus nog even de gedachten dat we toch voor een leven in Dubai gingen kiezen. Nou, hij moet het nog regelen!!!!!  Kortom in Nederland hebben we een aantal zekerheden die wie hier nog niet hebben. Nu kan ik nog terug naar mijn baan en in augustus hebben we ons huis weer tot onze beschikking. Ik wil dit niet allemaal opgeven voor de onzekerheid in Dubai. Djessy was gelijk al heel blij met deze beslissing. Niet dat ze het hier niet naar haar zin heeft want ze gaat iedere dag met een lach naar school maar het vooruitzicht dat ze de familie weer iedere week ziet met haar nichtjes en neefjes vindt ze toch heel fijn. Jeffrey begint, nu alles dichterbij komt, toch ook weer heel veel zin te krijgen om naar Nederland te gaan. En ik??? Ik kan niet wachten. Klinkt of dat ik het hier verschrikkelijk vind. Nee, dat niet maar nu de beslissing is genomen mag het van mij zover zijn. De temperaturen lopen hier erg op en dat wordt alleen maar hoger en hoger en ik zal heel erg blij zijn als ik weer in ons huis woon. Ons eigen stekkie!! Dat is wat we hier nooit gehad hebben en het is iets wat heel belangrijk is. Daarnaast komt het feit dat ik reuzeblij ben dat ik mijn energie weer in een baan kan steken. Klinkt misschien gek voor sommigen; kiezen uit een leven met zon, zee, strand of gewoon weer naar je werk. Het laatste geeft mij veel meer voldoening. Neemt niet weg dat ik heel veel genoten heb van het afgelopen jaar hier. We hebben veel gezien (soms afgezien!), geleerd, genoten en veel nieuwe mensen leren kennen. Het is een hele bijzondere ervaring geweest die ik voor geen goud had willen missen. Rob blijft echter in Dubai. Het bedrijf begint aardig vorm te krijgen en als je ziet wat hij in deze tijd heeft opgezet is het zonde om dit op te geven. Dat wordt dus heen- en weer reizen tussen Dubai en Nederland. Niet de ideaalste situatie maar voor ons wel de beste. Het voordeel is dat de kinderen en ik nog een aantal keer per jaar in Dubai op vakantie kunnen. Ook heel fijn, want Dubai heeft zeker een plaatsje in ons hart gekregen!! Het aftellen gaat voor ons dus beginnen: nog 14 dagen school en nog 34 dagen Dubai!! Tot die tijd houden we jullie zeker op de hoogte van onze "laatste" avonturen in het warme Dubai.

Basketbalteam The Harlem Globbetrotters was in Dubai en Abu Dhabi om een aantal wedstrijden te spelen. Ze vereerde the Dubai American Academy met een bezoekje. Toevallig was ik net op school dus kon ik even meespieken en een paar foto’s maken. Indrukwekkend zoals ze binnenkwamen. Ze werden luid aangekondigd en de kinderen leken wel heel klein bij de hele, lange donkere jongens. Ze lieten uiteraard een aantal kunsten zien en daarna werden er een aantal leerlingen uitgekozen die dit na mochten doen. Superspannend dus bij zo’n Harlem Globbetrotter. Volgens mij was het team een paar jaar geleden ook in Bergen op Zoom. Toen hebben we ze niet gezien, deze keer beter dus.

Ja, en voordat je het weet is het alweer de tweede zondag van mei; moederdag dus!! Het is dat ik een uitnodiging van Djessy’s klas kreeg om op "de thee" te komen voor moederdag anders zou het zo aan me voorbij gaan. In het Midden-Oosten zelf kennen ze dit niet en in de winkels zie je dus ook geen speciale "moederdag" aanbiedingen. In Nederland kun je er al niet meer om heen om deze dag, volop folders in de bus en etalages die wijzen op deze dag. "Onze" moederdag valt gelijk met die in Amerika en aangezien de kinderen op een amerikaanse school zitten kregen we dus deze uitnodiging. Het was weer reuzegezellig. De juffen hadden taart gebakken en er was wat te drinken. Verder hadden de kinderen liedjes ingestudeerd en kregen we cadootjes. Ook kregen we een lekkere nek en handmassage. Ze hadden erg hun best gedaan. Uiteraard ontbrak "het gedichtje" niet.

I miss you when we’re not together

I’m growing up so fast

See how big I’ve gotten

Since you saw me last?

As I grow, I’ll change a lot

the years will fly right by

You’ll wonder how I grew so quick

When and where and why?

So save this card in a safe place

And take it out each year

the memories will come back of me

When I was small and dear

I love you mommy!

Moederdag 2007